Rojbin Kapırçin
@Rojbinkapircin
6 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Sayfa 169
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Yarabbi... İnsanı iç sıkıntısından kurtaracak bir şey yok mu?" diye söylendi.
Nihat:
"Ne istediğini bilsen canın sıkılmaz!" dedi.
Ömer, yalvarır gibi cevap verdi:
"Bana istenecek bir şey söyle, uğruna can verilecek bir şey söyle, hemen dört elle sarılayım..."
Nihat güldü:
"Gördün mü? Derhal sapıtıyorsun. Hayatta hiçbir şey, uğrunda ölmek için istenmez. Her şey yaşamamız için olmalıdır. Hatta biraz ileri gideyim, kendi yaşamımız için... Sen kafanın içindeki yokluğa o kadar saplanmışsın ki, derhâl uğrunda can feda edecek bir şey arayarak ikinci bir yokluğa dalmak istiyorsun! Yaşamak, herkesten daha iyi , herkesten daha üstün yaşamak,insanlara hâkim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yaşamak...
Sayfa 45
"Öyleydi." Onun gibisi bir daha dünyaya gelmezdi. Ben kendi kaybımı biliyordum ama peki ya dünya? Dünya onun kaybından haberdar mıydı? Bu iki acı da kalbime ağır bir taş gibi oturdu.
Sayfa 153
"Acaba biz, dünyamızdaki özgürlüğün bitişini izleyen martılar mıydık¿"
-Richard Bach
2013 baharı
"En iyi hıza ulaştığın an, cennete de ulaşmış olacaksın Jonathan. Ve bu saatte bin mil, bir milyon mil hızla ya da ışık hızıyla uçmak anlamına gelmiyor. Çünkü rakamlar sınırları belirler; iyinin, mükemmelin sınırları yoktur. Mükemmel hıza ulaşmak oğlum, orada olmak demektir."