Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu.Şimdi dünya soğuk. İnsan büyüdükçe bir bir ayrılıyormuş sevdiklerinden. İnsan güzellikten önce korkuyu görüyormuş.
Evet, yaralayan ölene dek yaralanmıştır, bunu da yüz yıl sonra öğreniyoruz. Yazık, dünyanın ortasında elindeki özür cümlesiyle kalakalan
yoldaşımıza, yazık, kendini bile sevmeyi bilmeyen bize...