Rojin Bora
@Rojinbora
Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı da.
Sosyal hizmetler
Karabük Üniversitesi
Mardin
735 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
İyi yürekli olmak her zaman hayatın bir artısıdır
Kitap bir yığın karakter ile dolu ve her doğana aynı isimler veriliyor. Arada karıştırmadım desem yalan olur. Sancılı başlayan bir aşk hikayesinden bir intikam ateşine dönüşen bir hikaye. Uğultulu tepeler tutkulu bir aşkla başlıyor insanı sarsan bir hikaye. Tabi bu aşkın yerini zamanla nefret ve intikam duygusu alıyor. O kadar akıcı ve güzel bir kitaptı ki hemen bitsin istedim hep bir sonraki sayfasını merak ettim. Catherine başlarda sevdiği adama aşkını itiraf etmekte çekiniyor fakat evde çalışan Nelly’ e bunu anlatırken Heatchliff bunu duyuyor ve bunun etkisiyle şehri terk edip kaç yıl sonra catherinanın gönlünü almak için dönüyor. Tabi bu süre içinde evlendiğini bilmeyerek . Sonrası zaten hüsran . Geç kalınmış ve vaktinde söylenmemiş hiçbir şeyin önemi kalmıyor maalesef. O yüzden hisler hem söylenmeli hem de hissettirilmeli.
İnsanlık her zaman küçük bir çocuk gibidir.1000Kitap
Evveettt Sevgili 1K okurları nasıl güzel bir kitap okuduğumu size nasıl anlatacağım bilmiyorum. Kitap baştan sona doğru full alıntı bence. Aslında kişisel gelişim kitabı desek daha doğru olur . Ulu Önder Atatürk’ün neden tavsiye edip okullarda okutulması gerektiğini okuduktan sonra daha iyi anlıyorsunuz. İşgaller, toplumsal eşitsizlikler, yoksulluk ve türlü güçlüklerle boğuşmuş küçücük bir ülkenin her yönden kalkınmasının hikayesini büyük bir hayranlıkla ve sevgiyle anlatmış. Okunulması gereken ve büyük bir zevkle tavsiye edeceğim kitaplarım arasına girdi…
Hayat bu her şey olacağına varırdı…Kitap Alıntısı
Fugui, öküzüyle tarlasını sürerken bir yabancıya denk gelip bütün hayatını sayıp dökmeye başlar. Hayatı içler acısı maalesef. Çoğu yerinde özellikle sonlarda hep ağlamaklı bir şekilde okudum kitabı. Birer birer aile üyelerini kaybetmesi, yoklukla sınanması gayet zengin güzel bir yaşam sürerken, kumar yüzünden hem ailesini hem de tüm mal varlığını kaybetmesi içler acısıydı. Tam mutluluğu buldum derken hep elinden kayıp gitmesi çok üzücüydü. En sonunda da tek başına kalması daha da üzücü. Ne kadar az şükrediyoruz gerçekten bu şekilde kitaplar okuyunca daha da farkına varıyorum. Okunması gereken kitaplar arasında yerini almıştır…
Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı.
Martin Eden çok derin bir karakter, incelemesi sayfalar sürer bana kalırsa ama kısa kesmeye çalışacağım. Aşkı uğruna aldığı eğitimler ve yazar olma yolunda attığı adımlar o kadar hoş ki çoğu kişi örnek almalı diye düşünüyorum . Baştaki o hayat enerjisi o bitmek bilmeyen azmi hayatta örnek alınası bir karakter. Yarı otobiyografik bir kitap aslına bakarsanız çok öğretici. Birden çok yazara da yer verilmiş kitapta ve tabi birden çok kitaba ,bu hoşuma gitmedi desem yalan olur . Her açıdan insanı etkileyen bir kitaptı benim için . Her ne kadar sonu beklediğim gibi olmadıysa da okunması gereken kitaplar arasında yerini aldı…
Aslında körlük, Umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı
Hikâyemiz adı bilinmeyen bir ülkenin adı bilinmeyen bir kentinde geçiyor. Arabasında yeşil ışığın yanmasını bekleyen bir adam ansızın kör olur. Oradaki insanların yardımıyla hastaneye götürülür ve adamın körlüğünün hiçbir fizyolojik açıklaması yapılamaz. Zamanla adamın yaşadığı körlük hastanedeki doktora, oradaki diğer insanlara kısacası adamın temas ettiği kişilere buluşmaya başlar. Körlük deyince aklımıza karanlık gelir ama burada yaşanılan körlük tam tersine bembeyaz bir boşluktur. Körlük artamaya başlayınca hükümet bazı tedbirler alır. Kör olan kişileri ve onlarla temas edenleri eski bir akıl hastanesinde ayrı bölümlerde karantina altına alırlar. Burada ilk kör, ilk körün karısı, ona bakan doktor, doktorun karısı ve üç kişinin yaşadıklarına tanık oluruz.
Kitapta olaylar distopik bir dünyada yaşanır. Kitabı okurken körlüğün ilk anlamı olan görme bozukluğundan mı bahsediyor yoksa toplumsal anlamda bir körlük mü kastediliyor diye düşünmeden edemiyorsunuz. Olağanüstü durumlarda yöneten kesim de zarar görür veya yok olursa ya da toplumsal kuralların, cezaların bir hükmü kalmazsa insanların nasıl da acımasız olabileceklerini görmek gerçekten insanı ürkütüyor ki aslında bu düzen doğal olan düzen değilken. Asıl körlük gözlerde mi vicdan da mı?