Meriv nikare hinek his, pejn û demên ku hatine jiyîn, bi dû re, bi peyvan vejîne. Wisan dixuye ku meriv divê bijî û bi tené ji xwe re, belê bi tenê ji xwe re veşêre. Mixabin, hêza pey vok û hevokan hê negihîştiye wê katê ku ew bikaribin her tişti ji nû ve biafirinin û bînin pê
[ ] Min ew cîhana xwe ya berbiçav û xwerû, tiştên wê; bajar, kolan, mal, meriv, rindî, xirabî, dijmi nahî ú dostiya wê li cih dihiştin û ber bi cîhên ku li pey asmanan weke xêzeke tarî dixuyan, diçûm. Ez dê biçûma cih û mekanên nû û dîsan vegeriyama cîhana xwe ya kevn.!/s.13
Le min tiştek nedihesiband û ji bir dikir; eger dawiya vê rewi tiyê nehata, ew her û her bidomiya? Eger vegera rewîtiya min tunebûya? Eger min nikaribüya dîsa vegeriyama cihana xwe!.. Hinge?..
kısaca ve basitçe ,her şeyden önemlisi insanın kendi olması ,derken buluyorum kendimi sadece . başkalarını etkilemeyi düşünmeyin ,derdim,bunu daha asil bir şekilde nasıl ifade edebileceğimi bilseydim.Şeyleri kendi içlerinde değerlendirin