Rojda
@Rojronya
•Anlamda derinlik arayışı anlamsızlığı doğurur .
77 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Le, ew biharekê nehat. Tebiet dîsan vejiya, dibistan ketin bêhnvedanê, lê ew nehat. Bû havin, ew disan nehat. Rojên havînê bihurîn, ew nehat... Min wê bihar û havine car bi car deftera xwe ya biçûk derxist û lê nihêrî. Defter bi tîp û xêzên min ên xeşim ve tijî bûn u di nav rupelên deftera min de wê yên tenik jî hebûn. Pürt di nav rûpelan de dixuyan. Lê, ew bi pûrtên xwe nedixuya. Bi hatina zivistanê, êdî min hêvî nema. Hêviyên min şikestin; ew ê hew bihata. Lê, di demeke kurt de hêviyên nû dewsa hêviyên kevn û şikestî girtin; hechecîk ê di bihara pêş me de bihata. Ew ê bihata û li nik min venişta.
Sayfa 37
[ ] digel wê hindê ku ez lê digeriyam, êdî min hew dikaribû wan bidîta. Ew winda bûbûn. Piştî demeke, gava cotek destên din ragihîştin bilûran, ez têgihîştim ku êdî ew destên kal ê tu carî venegerin. Hingî cîhan li ber min reş bû, ez gêj û mat mam. Hingî pêt û çirûsk di dilê min de rabûn, êş û jan di dilê min de werhatin. Min tu tişt fam ne dikir. Wan destên ku min ji wan gelek hez dikir, çima, ez terk dikirim? Çima wan ez di nav derd û keseran de dihiştim, ez bi tenê berdidam?""s.25
Kale Rind, te hay lê heye? Em dîsan ber bi te dihatin... Di tabloyê de, di lewhê de diviya şopên firça te hebûna û paşê, piştî demeke dirêj min şopên firça te hilbianiyama. Ji bo vê yekê jî, me sedemeke diviya. Me diviya - li gor qaîde û prensîbên tesa dufan - ji xwe re sedemek peyda bikira da ku em dîsan vegeriya na gund. Belê, digel ku te nedixwest, em dîsan ber bi te dihatin, em dihatin nik te.
Sayfa 29
Cima em weha xwe, mêjiyê xwe, der û dorên xwe û tiştan ji hev vediqetînin, didin ber hev, ji hev perçe dikin û bi dû re jî _dibêjin, "ev hin baştir e yan jî ev hin xirabtir e..."? Çima em her tişti - jiyan, wext, insan û însaneti, evin, kêfxweşî, keser û jan, azadî... ji hev vediqetînin, lime lime dikin û paşê ji wan didin ber hev?... Bi vi awayî, yanê bi ji hev veqetandin û li ber hevdanê xirabiya heri mezin em, bi xwe, li xwe dikin. Sînor, qeyd û şert; me ji me, ji însan û însanetiyê bi dûr dixînin..
Sayfa 18