Tuğba Mandacı
@Romankafa1
Gösterişin, torpilin, kibrin ve sayamadığım binlerce putun kol gezdiği bu çağda; bir bakışın, bir duruşun, bir hayatın sadeliğine inanıyorum...
“Bizi aldatmak için Tanrı'yı bile kullanıyorlar. Manevi dünyamıza leke sürmek istedikleri anlarda onu yalanlarla, dolanlarla ve iftiralarla kullanıyorlar!”
Reklam
Annelik delilik gerçekten
Bir anne olarak okumamıştım bu kitabı. Ancak artık bir anne olarak yorumlayabiliyorum. Ve çocuğumun, konu ne olursa olsun “haklı” davasında daima yanında olacağım. Doğrudan sapmadığı, kimseye zararının dokunmadığı her an. Doğruyuda göstermeli tabii.
Ana karakteri,yani Palageya; göğsünü her türlü zorluğa germiş,çileler çekmiştir.Emektar,çalışkan ve bir o kadarda yorulmuştur hayattan Palageya.. Yeri gelmiş dövülmüş,ezilmiş,düşmüş.Yeri gelmiş kalkmış,gelişmiş,azmetmiş.Böylesine güçlü,gelişime,değişime açık kadınlara hayranım.
Eşi tarafından zulme uğrayan bu kadıncağız ondan kurtulduğunda mutlu olmadım desem yalan olur. Ancak evin sorumluluğu Pavel’e kalması beni umutsuzluğa sürükledi. Çünkü Pavel, annesine saygısızca davranan,hor gören,babasından hallice bir çocuktur. Neyse ki okumak insanı iyileştiriyor. Büyük bir değişime uğrayan Pavel artık sosyalist olmuştur. Fabrikada ezilen,haksızlığa uğrayan bu işçi güruhu okudukça- öğrendikçe haklarını ,baş kaldırıyorlar. Adalet,eşitlik çerçevesinde işlenen bu davalarında sonuna kadar mücadele edeceklerdir.
Ana,okumayı bilmezken,okumayı öğrenmeye azmediyor.Öğreniyorda.Oğlunu destekliyor ve artık o da bir devrimcidir. Kitaplar silahları oluveriyor. Kitaplar ilaçları oluveriyor.
Okurken biraz yavaş ilerlesede,ne olacak hadi
diye kendimi zorladım. Aslında aksın gitsin isterdim ama sanırım bu roman orta dereceli sıkıcı sayılır.Haber vereyim dedim :)
“ Sözlerimi kendime sakladım. Ağzından çıkar çıkmaz kaybolacaklarından korktuğum için belki de söylemeye çekiniyordum, sanki başka bir insana umutlarımdan bahsedersen bu onların gerçekleşmesini engelleyecekti.”
Sayfa 80 - Genç Timaş
Hem yetişkin hem çocuklara hitap eden kitapları seviyorum
Puan vermedi
Herkese mutlu günlerBugün çok güzel bir kitapla geldim. Bir çırpıda bitirdiğim,sonunu çok merak ettiğim,hatta karakter kadar umutlandığım bir romandı bu. Gerçekleri bilmemize rağmen,hani bazı gerçekleri kabullenemeyiz ya. Veya gerçek olmamasını dileriz belki de ondan.Konduramayız. Hele hele kötü bir hastalık ise konu.Ve bir de çocuksanız..
5.Sınıf öğrencisi olan Pasy,ikiz arkadaşları olan Anna ve Andy baş karakterlerimiz.
Pasy’nin en yakın arkadaşı olan Anna menenjit nedeniyle beyin hasarına maruz kalır.Anna sürekli nöbet geçiriyor,konuşamıyor ve gözleri bile eskisi gibi bakmaz oluyor. Anna ve Pasy;Anna hasta olmadan önce aralarında gerginlik oluyor ve Pasy pişmanlık duyduğu için,hastalık evresinde arkadaşı için sözler veriyor. Önce saçlarını kesiyor ve kanserli çocuklar için bağışlıyor. Sonra okuma konusunda ve paten kayma konusunda başarıya imza atmaya çabalıyor.Bir de zamanında arkadaşının katıldığı kampa arkadaşı çağırdığı halde gitmediği kampa,şimdi onsuz gitmek gibi bir hayali var.Her şey Anna için.Bununla birlikte Anna’nın ameliyatını büyük hevesle beklemektedir,Pasy. Ameliyat sonrasında onun tamamen eski haline döneceğini umuyor. Sizce hayalleri gerçek olacak mı? Yoksa içinde bulunduğu,kabullenmesi zor olan bu duruma alışacak mı? Bir çocuğun olumsuz durumlardaki,tutum ve davranışlarını,psikolojik yaklaşımlarını bize başarılı bir şekilde yansıtmış yazar. Bir de sanki şöyle bir mesaj aldım ben; Zaman asla beklemiyor arkadaşlar,bir hayaliniz varsa ya da bir kalp kırdıysanız;bunları bir daha düzeltme imkanınız,gerçekleştirme imkanınız olmayabilir. O yüzden aksiyona geçin.Bu roman çok etkiledi beni hem ağladım,hem sevdim. Allah herkese sağlıklı ömürler versin.
"Kendini her zaman iyi yöneten bir halkın yönetilmeye ihtiyacı yoktur."
Reklam