Adım Dışında Herhangi Bir Şey
@Romun
Mütercim-tercüman
Bursa
137 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Dört yanımı alan büyük insan kalabalığına rağmen derin bir gurbetle mumyalaşmış, küçük, çok küçük bir şey oluyorum. Bir yığın sezişler arasında, geniş, karanlık bir suda imişim gibi, bu su ile beraber akıyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başka biri beni elimden tutup kaldırmıştı. Bu sefer tek başıma ayakta kalmak zorunda değilim. Manevi gücüme gerek yok, çünkü benim yerime başka biri güçlü duruyor.
Ne güzel bir rahatlama.
Annemi, babamı - özellikle annemi- aşmak veya yumuşatmak veya unutmak için gerçekten ömrümün yarısını harcamam mı gerekmişti?
Bildiğim kaçış yolları olmadığına göre vakit geç olmadan saklanmak zorunda olduğunu düşüncesi üstüme üstüme geliyordu. Ama talihsizliğin yakasına yapışmasından nerede, nasıl saklanır ki insan?
Bir insanın, başkalarının devam eden hayatında hakettiği gibi yayılabilmesi için neden evvela ölmesi gerektiğini anlamıyordum