Yirmi yaş dolaylarında öyle bir an vardır ki," "yaşamının
geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı, ya da farklılıklarını
erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir."
eğer hiç bir yön seçilmezse, eğer insan hiç bir yere gitmezse,
hiç bir değişme olmaz. İnsanın seçme ve değişme özgürlüğü kullanılmamış
olur, tıpkı insan hapishanede, kendi yaptığı bir hapishanede,
içinde hiç bir yolun diğerinden daha iyi olmadığı bir labirentteymiş
gibi.