Acı kaçınılmazdır.
Yaşam hepimiz için neşe sağlık ve
mutluluk kadar, az ya da çok ıstırap ve kayıpla dolu. Kimimiz bunlarla
çok erken, çok savunmasızken ve üst üste karşılaşırız, kimimiz
daha geç.
İnsanları yaşadıkları ya da yetiştikleri ortamlardan ayrı değerlendiremeyiz, oltayı göremezseniz bu davranışları anlamak ve anlamlandırmakta mümkün olmayacaktır.
Sıklıkla, "Öyle düşünmemelisin . . . Düşünce şeklin yanlış!" diyen terapistlerle karşılaşıyorum.
"Oltaya yakalanmış bir balığın davranışlarını gören arkadaşları, onun çıldırdığını düşünebilir".
Ama balığın yaptığı sadece hayatını kurtarmaya çalışmaktır.
Şimdi yanlışları için başkalarını. suçlayabiliyorum. Yaptığım
bir şey yüzünden kendimi yok etmeyi reddediyorum, diyebiliyorum
artık. Hayatımın ve benliğimin küçümsenmeyi bu
kadar hak etmediğini hiç olmadığı kadar fark ediyorum.