Roserin
@Roserin
Kalbinizin raflarına kitaplar dizin.
Şu anda okuduğu kitap
Hayatında hiç görmediğin şeylerin bile ona tanıdık gelmesini sağlayan, soyuna ait kalıtsal hatıralarla yok olan ama sonra tekrar dirilen içgüdüler (zaten bunlarda atalarının alışkanlık haline gelmiş anılarından başka bir şey değildi), ona çok daha fazla etkisi altına alıyordu.
Reklam
Buck’ın dayaktan korktuğunu sanmıştı. Oysa Buck, açıkça isyan ediyordu. Dayaktan kaçmaktan öte bir şeyi istiyor, liderliği talep ediyordu.
Varoluşun zirvesini gösteren, hayatın artık daha fazla yükselemediği bir esrime hali vardır. Hayatın Yaman çelişkisi odur ki bu kendinden geçecek kadar coşma hali, insanın en hayat dolu olduğu ve insanın yaşadığını tamamen unuttuğu anda gelir. Bu vecd, bu yaşadığını unutma hali sanatçıya etkisini aldığında aşk oduyla içini dışarı taşırır; askeri etkisini aldığında cephede savaş çılgınlığına sürükleyip düşmana aman vermeyi unutturur. İşte bu kendinden geçme hali, ay ışığının altında, köpek sürüsünün başında, kaslarının sonuna kadar zorlayarak önünde hızla koşan yiyeceği kadin kurt çığlıkları içinde kovalayan Buck’ı da etkisini aldı.
Buck’ın bu ilk hırsızlığı, onun acımasız Kuzey Toprakları ortamında hayatta kalabilecek bir köpek olduğunun işaretiiydi. Yine bu hırsızlık, onun değişen koşullara uyum sağlama yeteneğini gösteriyordu ki böyle bir beceriden yoksun olmak, hızı ve korkunç bir ölüm demekti. Ayrıca bu hırsızlık, hayatta kalmak için amansızca mücadele ederken anlamsızlaşan veya bu savaşıma engel olmaya başlayan erdemlerinin, yani doğru ile yanlışı ayırt eden tutum ve değerlerinin aşındığını ya da çözüldüğünü gösteriyordu. Güney Topraklarının sevgi ve paylaşım yasası altında yaşarken özel mülkiyete ve bireysel duyarlılıklara saygı göstermek tamamdı da Kuzey Topraklarında, sopanın ve dişin yasası altında bu tür şeyleri önemseyenler enayi sayılırdı. Buck bu değerleri sürdürdükçe gönenemez, durumu iyiye gitmez, tersine kötüye giderdi.
Reklam