Merve doğru
@Rozallisa
3 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Fakat bu dünyada her şey gelip geçicidir. Sevinç, bir süre sonra ilk andaki gibi coşkulu değildir, zaman geçtikçe etkisi daha da zayıflar; suya atılan bir taşın oluşturduğu halkalar gibi gittikçe azalıp yok olur ve doğal ruh halimize dönüşür.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oyuncaklar ve göreceli gerçekler *
Zamanın göreceli olduğunun bir yerlerde yazdığını o gün bilmiyordum, bugün de bilmem. Ama içimde hissederim. Zaman benim oyuncağım. Onu ince parmaklı, ince kemikli, ince damarlı elimin içine alı, hiçbir avucun sahip olamayacağı sertlikteki avucumun içinde kıvır kıvır çeviririm, ezerim, sindiririm. Zaman bendrn korkar. Ben zamanı bir hayal ustasının hüneriyle parmaklarımda oynatırım.
Pencerelerin öyküleri yaşamın tüm sırlarını içinde saklar. İddiasız, mütevazı ama derin anlamlar taşıyan ve kurgusuz gelişen hayatlar, pencerede bir hayal gibi oynar biter.
Ruhlarımızın rengi nedir ki?
Kemiklerim, et parçalarının, iç organlarının ve damarların, insanın görünüşünü katlanır kılan bir deriyle kaplı olması gibi ruhun heyecanları ve tutkuları da kibirle kaplıdır: Kibir ruhun derisidir.
Memleketi gibi koktuğunu yeni farkediyordum. Burası oydu. Başı bu dağlar kadar yüksekteydi. Hüznü dağları sarmalayan sis kadar bulanık ve ağırdı. Gözleri toprak kadar kahve, elleri bir orman kadar umut doluydu…
Burası Timurun memleketiydi. Timur ise benim memleketim.
