Diğer kişiye uyup uymayacağını kesinlikle bilmediğimiz bir fikri belirtmekte olduğumuzu görüyorsak, öneride bulunmanın bir zararı yoktur. Ama diğer kişi için en iyi olanı, bizim bildiğimiz varsayar ve bizim yöntemimizde kullanmasını istersek o zaman aşırı çalışmış oluruz.
Yaşamları konusunda son sözü biz söyleyebilirmiş gibi davranmamız durumunda, yakınlarımız bizim önerimizi göz önüne almakta zorluk çekebilirler.
Yardımcı olmamayı öğrenmek diğer kişilerin sorunlarının çözümlerinin bizde olmadığını kabullenmeye başlamamızı gerektirir. Doğrusunu söylemek gerekirse kendi sorunlarımızın çözümlerini bile bulamadığımız zamanlar oluyor..
Suçlu kim? Umuyorum ki artık bu suçluluk terimleri ile düşünmeyi bırakmışsınızdır..
ilişkiler çizgisel (A, B'ye neden olur ya da b A'ya neden olur) olmaktan çok döngüseldir. a ve b karşılıklı olarak döngüyü teşvik ederler. İlişkide bir model oluştuğunda bu modeli iki tarafta sürdürür..
Diğerlerinin sorumluluğunu üstlenmekte ne sakınca var?
Bazı açılardan hiçbir sakınca yok. Biz kadınlar kuşaklar boyunca diğerlerini koruyarak, yardım edip besleyerek ve huzur vererek kimlik ve saygı kazandık.
Tabii ki başkalarına bağlılık duymak, insanlara sevgi saygı göstermek, gençlerin büyümelerine yardım etmek hem kadınlar hem de erkekler için en değerli erdemler. AMA diğerlerinin sorularına karşı aşırı tepki verdiğimizde bize ait olmayan sorumluluklar üstlendiğimizde ve kendi denetimimiz altında olmayan şeyleri denetlemeye çalıştığımızda sorun çıkıyor. Diğer bir birey adına aşırı yüklenmemiz, öfkelenmemize ve sonuçta kimsenin gelişimine yardım edemememize yol açar