Sevilebilmek için kendimizi ortadan sildiğimizde, kendimizi ve başkalarını sevebilmemizin yolu da daralıyor. Sevilmek için uğraşırken sevmekten uzaklaşıyoruz.
Kendimizden vazgeçme sonucu biriken düşmanca duygular, yaşanmakta olan ikiyüzlülüğü daha da pekiştirerek kısır bir döngüye dönüştürme eğilimi gösterir.
Öte yandan hepimiz birer kaos yaratıcısı sayılırız, rüyalarımızın yönetmeni, oyuncu seçicisi, senaristi ve oyuncusu olarak..
kaotik görünmelere rağmen rüyalar da kaosla düzen arasındaki dengeyi korurlar.