Çünkü herkes yalnızlık çekiyor, kalabalığın içinde olmak yalnızlık yok anlamına gelmiyor. Tam tersine, iletişim fırtınasına maruz kalıyor, günde binlerce mesaj geliyor ama bal gibi yalnız!
Çünkü burada insan idraki yok, bir makine, soğuk bir mesaj, seni bilmiyor, seni hissetmiyor..
insanlar ancak göz teması, gönül teması kurarak ve yüz yüze bakarak birbirlerinden istifade edebilirler.
Kalp Allah’a komşudur. O bakımdan kalbi kırmak, Allah’ın komşusunu incitmek demektir.
Komşusu asi de olsa ona yapılan saygısızlık ev sahibini incitir. Yani Hâk, isyankâr olan kulunun da kalbinin kırılmasını istemiyor.
Ama nettir, samimiyet dupduru bir bardak su gibidir.
Cam bardaktaki suyun içine bir damla mürekkep düşse nasıl ki herkes bunu görür, aynı şekilde samimiyetsizliği gizlemenin de imkanı yoktur.
Şeyhülislam Yahya bir beytinde, kalbinde başka bir tutkuya yer verirsen Kâbe’ye out sokmuş gibi olursun, aklını başına al diyor.
Çünkü orası Allah’ın evi..