Bu inceleme "şeyleri anlatmaya çalışan bir çocuk"un incelemesidir.
Uzun zaman sonra tekrardan Kralkatili evreninden bir şeyler okumak hoşuma gitti. Seriyi okurken Bast'ın Kvothe'ye Reshi diye hitap etmesini zaten severdim ve bunca zamanın sonunda tekrardan Reshi hitabını duymak beni mutlu etti. Ana seride de beğendiğim Rothfuss yazı stili yine bu kitapta da kendini konuşturmuş ve bu dili okumayı özlemişim gerçekten.
Kitabı kaba bir şekilde tanımlamak gerekirse belli bir zaman diliminde Bast'ın başından geçenler diyebiliriz, tabii her şeyi Bast gözünden okuyoruz o yüzden yaşananları Bast'ın tarzıyla okuyoruz.
"Bırakın diğerleri sadece mükemmellikle yetinsin. Bast bir sanatçıydı."
Hikaye sayesinde Bast hakkında biraz daha bilgi ediniyoruz ama bunlar bize direkt olarak verilmekten ziyade yaşanandan çıkarım tarzında veriliyor. Örnek vermek gerekirse Bast'ın Rike ile yaptığı anlaşmayı söyleyebiliriz. Diğer çocuklarla yaptığı anlaşmayla çok daha farklı bir anlaşmaydı ve ben Rike'ın isminin değişmiş olabileceğini düşünüyorum, sadece bir düşünce. Zaten bu yüzden de Bast'ın bir isimci olabileceğini söylemiştim aslında. Seriyi okurken zaten birçoğumuz gibi ben de Kvothe'nin Bast ile nasıl tanıştığını merak ediyordum, en azından yolları nerede kesişti gibi. Ama bu kitaptan sonra bu merakım daha da arttık diyebilirim, Kvothe nasıl oldu da böyle bir yaratıkla arkadaş olabildi ve Kvothe'den sürekli Bast'ın efendisi olarak bahsediliyor, bütün bunlar nasıl yani dedirtiyor. Hikayenin içinde minik minik göndermeler olduğunu düşünüyorum, serinin teorisyenleri için hatrı sayılır miktarda malzeme var bence :D Özellikle bu detaylar sonuçta novella olan bu kitabı beklemediğim şekilde beğenmemi sağladı sanırım. Tüm bunlar dışında genel evren hakkında da bilgiler edinmiş oluyoruz, bunun en