Ruka
@Ruka20
45 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Çok vahimdir ki; insanın hayatını değiştirememesinin asıl sebebi, bunu başaramayacağına kesin inanmış olmasıdır.
Reklam
İnsanlık kademeleri ilerledikçe vicdan realitesine ait duygular, bilgiler ve idrakler artar. O oranda özgürlüklerin sınırı genişler. Fakat bir bakımdan da idraki genişledikçe insan, yapması ve yapmaması icap eden şeyleri daha iyi sezmeye başlar, onlara uymak zorunluluğunu duyar, böyle olunca da özgürlüğünü yine bizzat kendisi sınırlamak zorunluluğunu duymaya başlar.
VicdanHayata Dair
Bir insanın ölümüyle sonuçlanan bütün şekiller ve hâller, hastalıklar, felçler, cinayetler, kazalar, doğa olayları sadece bu icap zorunluluklarını, o varlığın sonraki gelişim ve tekâmülüne en uygun gelecek tarzda yerine getirmek içindir. Bu hakikati öğrendikten sonra artık ölümü ve ölüme sebep olan durumları birer felaket saymanın hiçbir anlamı kalmaz. Buradaki bütün dava, ölüm denilen bu alt ortamdan üst ortama geçiş sırasında insanın alt ortamdayken, yani dünyadayken kendisinden beklenen işleri layıkıyla bitirmiş olması ve başarıyla hayatını geçirirken kendisine tek rehberlik eden vicdanının yüksek realitelerinden ayrılmamış olması gerekir. Böyle yaptıkça hem o yüksek realitelere uymakla doğru yolu kaybetmemiş olur hem de vicdanının böylece daha ileri gelişimlerini sağlayarak onun güçlenen rehberliğinden o oranda çok faydalanmış olur.
Öyleyse dünyada vicdan, tekâmül yolunda insanların en güçlü dayanağı ve kurtarıcısıdır.
Yüksek evren mekanizmasına bağlı bu vazifeliler, varlıkların, beden hayatlarındaki vazifelerinde başarı kazanmalarını sağlayacak çabaları göstermelerine zemin hazırlamak için -tekâmül malzemeleri olarak- ağırlaştırıcı, güçleştirici ve bazen de olanaksızlaştırıcı bir sürü olayı onların önlerine sürerler. Bu malzemeler, varlıkların gittikçe liyakatlerini arttırmaları, kuvvetlenmeleri ve daha üst durumlara kayarak yükselebilmeleri için ilahi düzenin yasalarına göre düzenlenmiş ve sıralanmışlardır. Fakat insanlar, bilgisizlikleri yüzünden bunları daima başlarına gelmiş birer felaket olarak tanırlar.
İnsan denilen şey, bir varlığın, bağlı bulunduğu ruha hizmet etmek için yeryüzü küresindeki kaba maddeleri bir araya toplayıp kendisine araç olarak kullanmak amacıyla oluşturduğu bir bedendir.