Zweig'ın konsantre anlatımıyla birlikte yabancılaşmanın, uzak kalmanın dibine dibine vuran Bergel, çelimsizliği ile kız çocuğunu andırmaktadır. Hasreti ile birlikte okuma hayali ile geldiği Viyana'dan çekip gitmeyi dahi düşünüyor, fakat hayatı gördüğü bir hareket ile değişiveriyor.
Betimlemelerin ve ruh tahlillerinin oldukça başarılı yapıldığı Kızıl, her zaman karşılaşabileceğimiz insan figürlerini gözler önüne seriyor.