Rumeysa AKKUZU

"Utanmayı bu kirli yalnızlıkta, bu kahrolası insan ruhunu tüketen ve iliğini sömüren bu ülkede unuttum.''
Reklam
Ben yalnızca bir şeyi anlamıyorum... Nasıl... Nasıl oluyor da böyle anlarda insan yanındakiyle birlikte ölmüyor? Nasıl oluyor da ertesi sabah uyanıp, dişlerini fırçalayıp kravatını bağlıyor? Onunla hissettiğim şeyi yaşayan biri, nasıl oluyor da yaşamaya devam edebiliyor? Tüm ruhumla yanımda tutmak istediğim, nefesi için mücadele verdiğim, savaştığım bu ilk insan nasıl da ellerimin arasından kayıp gitti...
Kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim...
Hayatın ne olduğunu anlayamadan en iyi yıllar arkada bırakılır.
Hayatın tadı kaçmıştı, her şey gördüğümden ve hissettiğimden farklıydı.
Reklam