Rumeysa Bal
@RumeysaC
79 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İşletme okuyup yasa dışı yolla kendini inşaat mühendisliğine geçiren, mühendismiş gibi inşaat şirketi kurup terör iltisaklı bir sürü kişiyi belediyeye sokan, babasının bile yalan söylemeden siyaset yapacağına inanmadığı “biri” söz konusu olunca “hukuk devleti ilkeleri” işlememiş mi oluyor? Ki bu zât-ı muhterem üç kardeş olan eşinin on kardeş olduğunu herkesin gözü önünde utanmadan söyleyen biri. Eğer Türk vatandaşıysak iktidara karşı dürüst muhalifliğe amennâ demeye, azılı sahtekârlığa karşı da adalet istemeye mecburuz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ramazan programı yapan hocaların üsluplarını yenilemeleri gerekiyor artık. Oruçluyken yenilmeyecek/yapılmayacak listesi her yıl aynı ancak bu tarz sorulara verilen yanıtları her yıl aynı üslupla dinlemek çok sıkıcı. Bir sandalyeye oturup program boyu açıklayıcı konuşmakla gençliğe seslenemezsiniz, onları etkileyemezsiniz. Fatih Çıtlak bu noktada, ramazanla özdeşleşen hocaları oldukça geride bıraktı. Program boyu beden dili ve üslubu ziyadesiyle dinamik. Stand up izliyormuşçasına eğlenerek öğreniyorsunuz.
Bir Deterministin İrade Güncellemesi
Fransız deneysel psikolojisinin babası Ribot’un mağrur başa kristal taç edilip Henry Bergson ve Gazali’nin eli belinde işlemeli halı niyetine yere serildiği bu eserin akıcılığından ve üslubundan alacağınız keyfin kefiliyim. Determinizmin metafiziği işgalini okumak isteyenlere kılavuz niteliğinde yazılmış bir kitap. Dante’nin İbn-i Rüşd determinizmine kinlenip çileden çıktığı “İlahi Komedya” bir yana, determinizmi özümseten en iyi metinlerden birisi kanımca. İradeye uzanan yollar ışığında sebepsiz bir âlemin yokluğunu ve sezgisel bir bilginin psikolojideki yersizliğini eleştirerek okuyorsunuz. Eleştirerek diyorum çünkü bu keskin ve kılıç kuşanmış üslubu ne kadar zevkle okusam da sezginin varlığına fırsat tanımaktan vazgeçmiş değilim hâlâ…
İrade, tembellik, eğitim, öğrencilik, karakter kavramlarının irade terbiyesiyle, yani kişinin kendi benliği üzerindeki hakimiyetiyle güçleneceğini güncel olay ve kişilerden verilen örneklerle, “İşte! Tam olarak bu!” diyerek okuyorsunuz. Düşüncenin tek başına bir geçerliliğinin olmadığını, düşüncelerin; duyguların bize hâkim olmadan bizim onların üzerindeki hakimiyetimizle eyleme dönüşeceğini sayısız tekrarla anlıyorsunuz. Duyguyu merkeze alan ödül ve ceza mekanizmasının paslı çarklarının disiplin havuzunda yundurularak özümsetilmesini şart koşan bir üslubun öğrencisi oluyorsunuz.
Kitapta geçen şu satırı, iradeyi terbiye edecek motto olarak göstermek yanlış olmaz: “Gerekli kaslara akan ve alışkanlık olarak yapılan eylemlere dönüşen şey bizim yaşam gücümüzdür!” İsteklerimizin hakikat olabileceğine inanmadan yola revân olamayacağımız açık…
Dilerim ki bu kitabı eğitim camiasına gönülden emek veren öğretmen arkadaşlarım ve velilerim şevkle okur…
