Rumeysa ❦☆
@Rumi0
Psikolojik Danışman
441 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle Bu kitap bende güçlü bir empati duygusu uyandırdı. Yaratık üzerinden insanın nasıl “canavarlaşabildiğini” anlatırken bunun aslında doğuştan gelen bir kötülük olmadığını dışlanmışlık, ilgi ve sevgi yoksunluğu gibi duygusal eksikliklerden beslendiğini fark ettirdi.
Bastırılan duyguların zamanla öfkeye dönüşmesi ve bu öfkenin kontrolsüz patlamalardan sonra soğukkanlı bir katile dönüşmesi, bence kitabın merkezindeki en etkileyici düşüncelerden biriydi.
Ayrıca yaratığa karşı empati duymam, onun yaptıklarını haklı bulduğum anlamına tabi ki gelmedi. Masum insanların zarar görmesi, hangi gerekçeyle olursa olsun kabul edilebilir bir şey değil. Ki zaten kitap, tam da bu noktada okuru rahatsız eden bir ikilem sunuyor: Anlamak ile hak vermek arasındaki ince çizgi..
Kitapta canavarlık, yalnızca yapılan eylemler üzerinden değil; insanın iç dünyasında yaşadığı çatışmalar üzerinden de ele alınıyor. Vicdan, pişmanlık ve iç sorgulamalar, karakterlerin tamamen duygusuz ya da tek yönlü olmadığını gösteriyor. Yani korkudan çok psikolojik bir derinlik sunuyor.
Bilim insanının tarafından baktığım da ise bilgiye ve keşfe karşı duyulan yoğun bir açlık ön plana çıkıyor. Bir şeyler ortaya koyma arzusu duyuyor ve bu da sınırlarını zorlamasına ve kendini tamamen bu amaca adamasını sağlıyor. Ancak bu süreçte ortaya çıkan şeye karşı sorumluluk almıyor ve sonuçların ne kadar yıkıcı olabileceğini de görüyoruz.
Frankenstein korku türünde anılsa da, bana yoğun bir gerilim ya da ürperti hissi yaşatmadı. Daha çok karakterlerin ruh hâllerini, bastırılmış duygularını ve içsel çatışmalarını analiz ettiğim bir okuma deneyimi sundu. Bazı bölümlerde anlatımın gereğinden fazla uzadığı hissine kapıldım ama genel olarak dili yalın, akışı zorlamayan ve betimlemelere boğulmayan bir anlatıma
Reklam
Kitabı çok beğendim. Lale yetiştiriciliği üzerine kurgulanmış güzel bir aşk hikayesinin gölgesinde ; siyasetin iki yüzlü oluşunu, dönemin kitle psikolojisini, kıskançlık ve öfke duygularını içeren mesajlar veriyor. Ben de sade, masalsı ve tatlı bir hüzün içeren duygular bıraktı.. Tavsiye ediyorum efenim,iyi okumalar :)
Kitabı çok beğendim. Karakterlerin psikolojik analizleri güzeldi. Dünya savaşının getirdiği o buhranı da güzel yansıtmıştı. Ama pat diye bitiverdi sanki yarım kalmış gibi.
Sonra buradaki incelemelere göz gezdirirken nedenini anladım. Stefan Zweig'ın hayatının son dönemlerinde yazdığı bir esermiş ve başkaları tarafından bir şeyler eklenmiş tamamlanmış vs. Ne diyebilirim ki üzüldüm.. Teşekkürler Zweig, ben de yer eden ve unutmayacağım bu güzel öykü için...
İyi okumalar :)
Güzel bir romandı,kafamda acaba o mu bu mu derken yine katili tahmin edemedim.Agatha Christie'nin her zamanki ters köşe sonlarından biriydi. Sadece Olay örgüsü bana sıradan geldi diğer okuduğum romanlarına nazaran çok cezbetmedi. İyi okumalar :)
Yani neredeyse sıradan diyebileceğim hatta yer yer olay bütünlüğünde kopmalar olan bir kitap ama sonuna doğru bitmesin istedim bir anda kendimi karakterleri önemserken buldum. Belki o anki ruh halimden kaynaklıdır yahut okuduğunda benim gibi olanlar vardır bilemiyorum. İyi okumalar :)
Reklam