Dedem, ‘cennet anaların ayakları altındadır.’ diye buyurmuştu. Biz de o ayakların altına nefsimizi koyduk. Nefis itiraz eden, kalp hürmet edendi. Anne çocuğun nefsini terbiye edendi. Çocuğun nefsini terbiye etmeyen ebeveyn, çocuğundan sıkıntı çekerdi. Anne babalar çocuğun nefsi olmaz sanırdı. Çocuğun da nefsi vardı da Rabbimiz terbiye için mühlet verir, onların yaptığını günah saymazdı. Nefsi terbiye edilirse çocuk ebeveynine itaat ederdi.