Rumeysa Kavraal

elbet olur gece er geç insanların uyuduğu bir vakit o zaman parka çıkarız kimseler görmez usulca öperim seni kimselerden utanmayız bağışla beni sevdiğim şimdilik ışık çok üstelik herkes ayakta seninle el içine çıkamayız biliyorsun olsun elbet olur gece er geç parkların boşaldığı bir vakit şiirler okurum o zaman sana yıldızlara isim koyarız hem belli mi olur o gece tanrı öyle sever ki bizi belki de bir daha hiç sabah olmaz

Reklam

Rumeysa Kavraal

Ben o gece ağaca anlattıklarımın tamamını hatırlamıyorum Belli bir yerden sonra sızdım bir kısmını hatırlıyorum Yıldızlar çok güzeldi mesela onu hatırlıyorum Tişörtüm sırılsıklamdı çok ağlamıştım hatırlıyorum Kendimi asacak bir dal beğenmeye çalışmıştım hatırlıyorum Çok içmiştim çok utanıyordum çok yalnızdım hatırlıyorum Onu çok özlemiştim dün gibi hatırlıyorum

Rumeysa Kavraal

acele et fazla zamanımız yok derhal güzel bir şeyler söylemen lazım söylemezsen hatırladığım her şeyi unuturum...

Takip Önerileri

Rumeysa Kavraal

Gülsene arada bana sıcaklığını alayım Odalar mı çok küçük ben mi çok büyüdüm Duymayınca sesini bir yere sığamıyorum Ruhum doğum sancısında kanatlandı kanatlanacak Kanatlansa ne olacak yanma varamıyorum Tutup elimden kurtarsan ellerin nasıl da güzel Sigaramı tutuyorum elini tutamıyorum Ben seni seviyorum tüm kızmalarına inat Tüm dünyaya söylüyorum sana söyleyemiyorum

Rumeysa Kavraal

, bir kitabı okumaya başladı