R
@Rumsvnc
Şu anda okuduğu kitaplar
Oğuz Atay külliyatını okuma yolculuğumda ikinci durağım Tutunamayanlar’dı. Bu kitabı tam 11 yıl sonra tekrar okudum ve tekrar hayran kaldım. Oğuz Atay; eserlerinde otobiyografik ögelerden sıkça faydalanıyor, Tutunamayanlar da onun en otobiyografik kitabı. Bu kitap 1 yılda kaleme alınmış bir ilk roman olmasına karşın ilk romanın sınırlarını aşan bir kitap. Kitabın yazıldığı dönemde toplumcu gerçekçilik akımı revaçta olmasına rağmen Oğuz Atay hem konu, hem biçim hem de tabu konuları işlemesi bakımından çok cesurca bir adım atmış bence. Evet kitapta bireyin yalnızlaşması, yabancılaşması vs. işleniyor fakat kitap bundan ibaret değil kesinlikle. Gerek 60’ların sonralarında yazılmaya başlanmış bu kitapta Atatürk’ün yer alış şekli gerekse İsa’nın bir tutunamayan arketipi olarak konu edilişi tam bir cesaret ve özgünlük örneği bana göre. Yıldız Ecevit, incelemesinde Oğuz Atay’ın kendisini bireyci-toplumcu olarak tanımladığından bahseder. Bana göre de güzel bir tanımlama bu tabii kendisi bu tanımdan çok daha fazlası. Sonuç olarak iyi ki ikinci kez okumuşum diyorum.
Reklam
Yıldız Ecevit’in Oğuz Atay biyografisini okurken eş zamanlı olarak Oğuz Atay’ın tüm eserlerini en baştan tekrar okumaya karar verdim. Bu okumadaki ilk durağım da Korkuyu Beklerken oldu. Bu kitap bir öykü kitabı ve içinde mükemmel öyküler barındırıyor. Ama her seferinde beni en etkileyen kısım aslında bir öykü olmayan Babama Mektup kısmı oldu. Yaşamı boyunca çokça çatıştığı babasıyla bir tür hesaplaşma bu mektup. Oğuz Atay’ı her zaman ruhen kendime yakın bulmuşumdur. Bu mektubu okuduktan sonra taşlar yerine oturdu benim için. Kaç kere okudum bilmiyorum ama hayatımın her döneminde tekrar okuyacağıma eminim.
“ Biliyorsun seninle de çok çatışırdım, kapıları filan vurup giderdim. Bana hep haksızlık yaptığın duygusu vardı içimde. …Bugün, belki de sen artık öldüğün için, bana bir zamanlar haksızlık ettiğini düşünemiyorsam da, bana haksızlık edildiği düşüncesi içimde öylesine gelişti ki artık bütün dünyayı suçluyorum bu bakımdan. Bu bakımdan da istemediğim bir yerlere vardım, artık bütün dünyanın suratına çarpıp duruyorum kapıları.”
