Hayatın savruk mu, derli toplu mu olduğu ezelden beri tartışılır.Dinler bile yokken, bu soru vardır.Şunu biliriz ki, çarptığımız köşeler bizi hayatın sokaklarına saptırır.Bir rüzgar bizi bir yere sığındırır, orada karşımıza biri çıkar. bakmayın yani, hayat biraz da Hollywood'dur.Herkes hikayesinin bir yerinde duruo, bir karşılaşmadan muhakkak bahseder.
İnsanın bir parçası duygulardan.Bakın düşüncelerden demiyorum, çünkü düşünceler laftadır daha çok. Karar anı geldi mi, duygu gelir noktayı koyar.Sonra düşünce gelir, "Yok efendim niye beni beklemedin, niye hep şahsi oynuyorsun, seninle yola çıkılmıyor" vesaire sitem eder.Duygu en nihayetinde ehlileşir ve düşüncenin dizine başını koyar ama artık çoktan olan olmuştur.