Rumy

Hayatın savruk mu, derli toplu mu olduğu ezelden beri tartışılır.Dinler bile yokken, bu soru vardır.Şunu biliriz ki, çarptığımız köşeler bizi hayatın sokaklarına saptırır.Bir rüzgar bizi bir yere sığındırır, orada karşımıza biri çıkar. bakmayın yani, hayat biraz da Hollywood'dur.Herkes hikayesinin bir yerinde duruo, bir karşılaşmadan muhakkak bahseder.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın bir parçası duygulardan.Bakın düşüncelerden demiyorum, çünkü düşünceler laftadır daha çok. Karar anı geldi mi, duygu gelir noktayı koyar.Sonra düşünce gelir, "Yok efendim niye beni beklemedin, niye hep şahsi oynuyorsun, seninle yola çıkılmıyor" vesaire sitem eder.Duygu en nihayetinde ehlileşir ve düşüncenin dizine başını koyar ama artık çoktan olan olmuştur.
Sayfa 245 - doğan yayıncılık
Kim hayrını görmüş ki şikayetin? Hangi mızmızlanma kükremeye dönüşmüş?
Sayfa 225
Benim geçmişimi yaşamamış, gideceğim yere dair hiçbir his taşımayan biri, yönümü nasıl tayin edebilir?
Sayfa 165
Kendine güven üç malzemeden yapılıyor.Risk alma, kaybetme ve buna rağmen ısrar etme.
Sayfa 147