Onu hiç sevmez, sevmemek mümkün olduğu kadar sevmezdi. Raci o adamlardan biriydi ki dünyaya hiç bir şey olmamaya mahkûm edilerek geldikleri halde her şey olmak isterler…
İnsan kendisinin sefaletini bir servetin ihtişamı yanında, mutsuzluğunun hükmünü bir saadet gösterişi karşısında daha büyük bir acı ile anlar; bu bir saniye zarfında ta en başından şu ana kadar, ikisinin hayatını teşkil eden tezat silsilesi fikrinin içinden geçti.