Iraz

Iraz
Je ne suis pas parfait... Evrene saygı duy, Doğayı Koru, Yaşamı Kutla (Tengri Biz Menen) Gökoğuz Yeri Rumeli ️ M. KEMAL ışığında... Bruno,Źiźek
@Ruse34·
·
sabitlendi
Zizêk
En büyük korkumuz büyük öteki'nin bizi izlemesi değil, aslında onun 'görmüyor' olmasıdır. Kaosun ortasında bir 'plan' olduğuna inanmak isteriz çünkü 'kimsenin ne yaptığını bilmediği' bir dünya, cehennemin ta kendisidir. İnsanlar bir tiranın zulmüne katlanabilirler ama evrenin o mutlak ve anlamsız sessizliğine asla tahammül edemezler....
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Iraz

, şu anda okuyor
%24 (65/263 syf.)·
Beğendi
Sarah Kay
9/10 · 3 okunma
Źiźek'ten kendime notlar
Lacan’ın temel öncülü, “tüm erkeklerin” genel setinden evrensel “erkeğe” sıçramanın sadece bir istisna ile mümkün olduğudur: Evrensel (ampirik genelliğe göre farklılığı içerisinde), istisna sayesinde kurulur; genel setten Tek-Nosyon’un evrenselliğine, sete bir şey ekleyerek değil, aksine setten bir şeyi, yani genel seti toplayan, ondan evrenselliği toparlayan “tekil özel­liği” çıkartarak geçeriz.
Sayfa 63 - Encore Yayınları·Kitabı okuyor
Özbilinçlilik, öz saydamlığın [self-transparency] tam tersidir: Ben sadece benim dışımda bulunan, benim hakkımdaki hakikatin açıklandığı yere kadar kendimin farkında olabilirim.
Sayfa 47 - Encore Yayınları·Kitabı okuyor
Negatifle oyalanma
Diyalektik hareketin bütün amacının, kendi negatif evresini yok saymak (“yerine geçerek yok etme”) değil onunla beraber bakış açısını değiştirmek olduğunu savunmaktadır. “ ‘Sentez’ antitezle tam olarak aynı şeydir, aralarındaki tek fark kesin bir bakış açısı değişiminde yatar” “Olumsuzlamayı olumsuzlamanın mantığı”ndan anlaşılan şey negatifliğin pozitif şekilde tecrübe edilebileceğinin keşfidir. “Bu daha çok, sorunun, kendi cevabının işlevini görmeye başladığı çelişkili bir dönüşüm gibi algılanır: Bir soruya ben­zettiğimiz şey zaten bir cevaptır” .Böylece “kişi negatifi, soyut olarak, pozitife zıt düşürerek değil, pozitif varlığın kendisini Negatifliğin cisimleşme­si olarak -tıpkı Lacancı ifade ‘Hiçin metonimisi’ gibi kavrayarak ‘negatifle oyalanır’”
Sayfa 44·Kitabı okuyor