Güneş kızıllaşırken uyandım ve bu, hayatımdaki en tuhaf, en unutulmayacak anlardan biriydi çünkü kim olduğumu unutmuştum...Evimden çok uzakta, yol yorgunuydum, o güne dek görmediğim ucuz bir otel odasındaydım, dışarıda bir buhar tıslaması ile otelin eski ahşabının gıcırtılarını, yukarıda ayak sesleriyle bilumum hüzünlü sesler işitiyordum; çatlaklarla kaplı yüksek tavana baktım ve yaklaşık on beş tuhaf saniye boyunca kim olduğumu gerçekten bilemedim. Korkmadım, başka biriydim sadece, bir yabancıydım, bütün hayatım sanki bir hayaletin hayatıydı...