Asıl amacı, çevresindeki insanları üzmekti. Hayata, o eğlenceli, o pırıltılı hayata hiçbir şey olmamış gibi devam eden annesini, işinden başını bir kez olsun kaldırmayıp oğlunun yüzüne
bakmayan babasını, o bakışsızlığı, o duyumsamazlığı cezalandırmak istiyordu. Ama bir türlü bunu başaramıyordu. Tüm intihar girişimleri sonuçsuz kalıyor, hatta bazılarını ailesinin ruhu bile duymuyordu.
Eğer annemle babam gözlerini dört açsalar ve çocuklarına
gerçek bakışlarla baksalar, bir cani büyüttüklerini daha ben
küçücükken anlayabilirlerdi. Ama bakmadılar...