"Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe."
“Bugün altında yattığı toprağı işlerdi bir zamanlar."
"Ve kelimelere inanan ben, kelimesiz kalmıştım.”
"Babam öldü. Ne yapacağımı bilmiyorum."
“Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulup kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra, "Kalk, yerine yat" der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes günün birinde yerini bulur.”