“Biliyorsun Theo,Kabullenilmesi en zor şeylerden biri, en çok ihtiyacımız olduğu zaman sevilmemiş olduğumuzdur. Sevilmemiş olmanın acısı berbat bir histir.”
-Ne düşünüyorsun?
+Cevap kendiliğinden döküldü dudaklarımdan:Seni. İstanbul'dan Tebriz'e kadar.
Yüzünden biraz sıkılgan, ama asla beni engellemeye kalkışmayan bir gülümseme gelip geçti. Ama ben, onun aramızda bir parola haline gelmiş cümlesini yinelemekten başka yapacak bir şey bulamadım:Kim bilir, yollarımız yine kesişebilir.