Kafasından neler geçtiğini çoğu zaman kesinlikle bilemediğim bu çocuk nasıl oluyordu da beni açık bir kitap gibi okuyabiliyordu? Okula giden, okuma-yazma bilen bendim. Zeki olan bendim. İlkokul birinci sınıf kitabımı bile okuyamayan Hasan,beni rahat rahat okuyordu. Bu biraz rahatsız ediciydi, *ama ne zaman neye gereksindiğini bilen birine sahip olmak aynı zamanda rahatlatıcıydı da.*