Servet AŞCIOĞLU
@SASCIOGLU
Lütfen unvan,aidiyet ve cinsiyetinizi girişte bırakınız.
Birçok insan kendi hata ve davranışlarına kör ve sağır iken, başkalarının en ufak hatalarını ortaya çıkarmakta ve erdemli insan pozu kesmekte pek mahir.
"Herkesin putu kendine şirin. Herkes başkasının putuna İbrahim."
Servet AŞCIOĞLU /Samsun Güne Düşen İzler
Reklam
Hakiki bal var yok mu alan
İçinde ne katkı var ne yalan
İnan şifa bulur onu alan
Yaşarsan Kuran’la yaşa
Kuran’sız ömür gider boşa.
Ölüm hayattan yakın
Kendini ateşten sakın
Emniyet kemerini takın
Yaşarsan Kuran'la yaşa
Kuran'sız hayat gider boşa
Merhum Halil Gökyar
Günahseverlik...Düşünce
Günahların gün geçtikçe estetize edildiği günlerden geçiyoruz… Günahseverliğin prim yaptığı günlere kaldık adeta… Önceleri gizlenilen, saklanılan, utanılan günahlar şimdilerde izhar ve ifşa ediliyor…
Öyle ki gün geçtikçe günahlar toplumsallaşıyor, normalleşiyor ve yasallaşıyor… Günahla barışık olma pervasızlığı sınır tanımıyor…
İster istemez sormak durumundayız; bu gidiş nereye?
Günahsız insan ve toplum tasavvurumuz yok… Ancak günah işlemede ki bu cüret ve cesaret insanı kaygılandırıyor… Hatta günah işlemekle kalınmıyor günah savunuculuğu devreye giriyor… Günahta gelinen yeni aşama adete nefs-i emmare imparatorluğunun, egemenliği altında ve ezik ve silik kalan kullara dönüşüyoruz…
Peki, günahlar kanıksanırsa sonuç nereye varır? Uhrevi boyut üzerinde şimdilik durmayacağım, yaşanagelen mevcut yaşamımız üzerindeki etkilerine değinmek istiyorum…
Günah kanıksandıkça önce kalbin katılaşması başlar… Kalp huşu ve haşyetini yitirir… Kasvet ve gaflete yenik düşer… Korkular, kaygılar, kuşkular çepeçevre kalbi kuşatır…
Karamsarlık, kötümserlik ruh dengesini alt üst ediverir… Kararan kalpler vahyin ışığından nasipsiz yaşamaya başlar…
Hakeza işlenen günah akla da zarar verir… Aklın ziyasını söndürür… Aklın donuklaşması, tefekkürün kesilmesi hikmetin tükenmesini hızlandıran hangi günahlarımız acaba…
Basiret tutulması, feraset körelmesi, bilinç kapanması neye işaret ediyor?
Maneviyatımız niçin çöküyor? Masiyetlerden dolayı değil mi?
Yaşam sevincimiz, şevkimiz, feyzimiz tükeniyor… Niçin?
Mutsuzluk, huzursuzluk, güvensizlik, yalnızlık, doyumsuzluk tatlı günahların acı akibeti değil midir?
Korku hafakanları, krizler, kaoslar, kâbuslar sistematik ve günahların sonucu olsa gerek…
Bunca bela, afet, musibet, salgın, virüs sıradan doğa olayları mı diyeceğiz… Yoksa bunların
Nice ümmîler var ki; onlardaki feraset ve izan, diplomaları ile yığınları oluşturan insanların bazısında, zerresi yok maalesef...
01.04.2021 S.AŞCIOĞLU
Reklam