Servet AŞCIOĞLU
@SASCIOGLU
Lütfen unvan,aidiyet ve cinsiyetinizi girişte bırakınız.
Lisans
679 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Sürekli mükemmeli arayan insan,makulu kaybediyor farkında değil..
S.AŞCIOĞLU
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ŞAŞIRDIM KALDIM İŞTE
Sözde,senden kaçıyorum doludizgin atlarla,
Bâzan sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla,
Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla,
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,
Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla,
Sözde senden kaçıyorum doludizgin atlarla..
Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle,
Öldür bendeki beni, sonra dirilt kendinle,
Çarpsan karasevdayı en azından yüzbinle,
Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle.
Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle,
Ama her defasında geri döndüm seninle.
Hangi düğüm çözülür nazla, sitemle, kinle?
Ne olur bir gün beni, kapında olsun dinle..
Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?
Bazan kızkardeşimsin, bazan öpöz annemsin,
Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin,
Eksilmeyen çilemsin,
Orada ufuk çizgim, burda yanım yöremsin,
Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin,
Çaresizim, çaremsin.
Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?
Yavuz Bülent Bakiler ( 1936 - 2025 )
YUH
Ne dostumuz belli ne düşmanımız
Kör bir kurşun ile akar kanımız
Acı cekiyorken dört bir yanımız
Zevk ile kendinden geçenlere yuh!
Her yer paramparça hak ile yeksan
Cehennem azabı sadece noksan
Yaraya melhemde eğer ki yoksan
Merhamet andını içenlere yuh!
Çaresiz yollara döküldük kaldik
Hepimiz Allaha inanan kulduk
Zulme meylederek huzura durduk
Huzurda nefsini seçenlere yuh!
Suat ZOR
Her defasında kendimi tanıtmak gerekliliği duyduğum insanlar var. Pardon! Bunu şöyle ifade etmek daha doğru olacaktır: " Her defasında seninle olan tanışıklığını unutmuş gibi davrananlar var.
Elbette kendimi, kendisine tekrar tekrar tanıtmıyorum. "Ben hani...sizinle aynı okulda..." , " Ya hani..." Ne garip olurdu böylesine bir eziklik...
Zaten asıl konu tanısıklık felan değil. Kendince bir skala oluşturan insanlar var hayatta. Öyle herkesle muhatap olmayı bayağı sayan tipler bunlar...
Bir gün yıllar yıllar önce lisede beraber okuduğumuz onun beni sevmediğini , benim de onu sevmediğimi karşılıklı olarak bildiğimiz bir tanıdık vardı. Onu yıllar sonra evimin dibindeki markette gördüm. Kendisinin babasının hatırlı namıyla üniversitede kaldığını çoktandır biliyordum. Zaten lisede de öğretmenlerin peşinden ayrılmazdı. Elit bir ailenin elit çocuğuydu o. Biz varoşlardan aşağıya inmiştik. Bu yüzden aramızda bir sınıf farkı vardı. Onu markette görünce büyük bir hata yaptım ve ona selam verdim. Birbirimizi sevmesek de o çok geçmişlerde kalmış gereksiz bir duygu olarak düşünmüştüm.
Yanında babası da vardı. Her şeye rağmen bunu yapacağını sanmazdım. Beni tanımadığını söyledi. Liseden, ortaokuldan bazen biri çıkar ve o günlerden arkadaş olduğumuzu, tanışık olduğumuzu söyler ve bazen ben de onları hatırlayamam . Ama asla bu unutuş, bilinçli bir unutuş değildir. Gerçekten de onu hatırlayamadiğimdandır. Elhamdülillah ki, benim dünyamda sınıf ayrımı diye bir şey yok. Hatta ayirırsam eğer yukarı ile muhatap olmamayı tercih ederim.
Bununkisi bilinçli bir unutuştu. Çünkü o kadar birlikte zamanımız geçmişti ki artık istesek de birbirimizi unutamazdık.
O sınıfsal bilincini işlettti. Öğrencisiyle , arkadaşlarıyla da ilişkisi bu sınıfsal bilinç temeline dayanıyordu. Kendisinden üst
Birbirimizin nazını, çilesini, cefasını, cilvesini çekmek durumundayız… Bize hicret edeceğimiz yürek, başımızı koyacağımız omuz lazım… Biliyorum Hira’sız ve Hatice’siz hayatların mağduruyuz…
Hz. Peygamber(sav)’ in zor zamanlarda sığınabileceği bir Hira’sı, teselli bulacağı biri Hatice’si vardı… (Ramazan Kayan )