...
Akreple yelkovan, birbirini kovalamaktan yorulmuş iki eski düşman gibi ağır aksak ilerliyordu. Saat kulelerinden sarkan sessizlik, meydanlardaki güvercinlerin kanat çırpışlarını bile boğuyordu insanı. Takvim yaprakları artık günleri değil, ömrün kenarından kırpılan gri kâğıt parçalarını biriktiriyor gibiydi. Zamanın kalbi artık atmıyor, sadece ritmik bir sancıyla sızlanıyordu.