Beş on dk geçmiş idi, Efendi Hazretleri babamla konuşmaya başladı ve söz benim tahsilime geldi. Şu an konuşulanları çok hatırlamıyorum lakin babam fakire bakarak “İnşaAllah size de mürid olur, büyüyünce talebeniz olur. “ mealinde bir şey söyledi ve bana baktı. Bunun üzerine Mehmed Efendi, ömrüm boyunca unutamadığım o güzel çehresiyle ve nazarlarıyla fakire şöyle bir baktı.Mübarek gözleri akik taşı gibiydi. Kırmızıyla kahverengi arası, gayet mütebessim bir çehreyle ve gözlerinin içi şıkır şıkır nur saçar vaziyette tebessüm etti, beni şöyle bir baştan aşağıya süzdü “İnşallah, inşallah, hayırlısı olsun.” diyerek babacığımın sözlerine mukabelede bulundu. Sonrasında kalktık, elini öptük ve huzurundan edeple ayrıldık. İşte o günden sonra Mehmed Efendi Hazretleri manevi dünyamda , ruhi derinliğimde hep yer etmiş, o mekân, o huzur hep feyiz almak için müracaat ettiğim en önemli yerlerden biri olmuştur.
Sayfa 60 - İSKENDERPAŞA / Mehmed Zahid Kotku Hazretleri