Benim 4 yaşında bir kızım var. Eve geliş saatimde hep pencerede bekler ve beni görünce kapıya koşar. Burada çalışmak kolay değil. Görüyorsun kurşunun ne zaman, ne taraftan geleceği belli değil. Bir gün bir saldırı olur da ölürsem beni balkonda bekleyen kızım ne yapar? İşte nöbette bazen bunlar aklıma geliyor.
İlkel kadınlık ve böyle bir şey işte. Önce erkeği istiyorsun, sonra da ondan olacak çocuğu. En sonunda da delicesine sevdiğin adamı, kucağına aldığın çocuğa değişiveriyorsun.