Ben ---gerçek ben--- büyüdükçe düşlerimin özüne giderek daha çok inmeyi başardım. Herkes düş görür ancak düşünün ortasında bile düş gördüğünün farkındadır ve eğer gördüğü kötü bir düşse yalnızca bir düş olduğunu düşünerek avunabilir. Bu hepimizin geçirdiği sıradan bir deneyim. Ben ---çağdaş ben--- de sık sık kendi düşlerime girerdim ve sonuçta ikili kişiliğim hem oyuncu hem izleyici olurdu. Ve çoğu kez ben --- çağdaş ben--- ilkel kişiliğimin aptallığı, mantıksızlığı, kalın kafalılığı, şaşılacak derecedeki budalalığı karşısında sinirlenir, alt üst olurdum.