Bir insan az öncesine değin zerrece tanımadığı, fakat o anda bütün düşüncelerini çelen ve kendisine dirseği dokunurcasına yakın oturan biriyle yolculuk ederse gönlü rahat olmaz da ne olur?
Sevinç ve mutluluk insanı ne kadar güzelleştiriyor. Kalp sevgiye taşarken, içindekini başkasının yüreğine de dökmek, etrafındaki herşeyin neselendiğini, gülüp oynadığını görmek istiyor sanki.