Hakan Mekeç
@SOKAK74
Selamların en güzeli Allah'ın selamı ile...
Duisburg
22 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Bıçağın Gölgesinde Değil, Teslimiyetin Işığında: Kurbanın Unutulan Hakikati
Bayram sabahları vardır… Gökyüzünün henüz tam uyanmadığı, minarelerden yükselen tekbirlerin şehri ince bir dua gibi sardığı o vakitler… Sokaklarda telaş dolaşır; avlularda ayak sesleri, ellerde ipler, gözlerde alışılmış bir bayram hazırlığı… Fakat bütün bu manzaranın içinde çoğu zaman görünmeyen bir hakikat sessizce bekler: Kurban, sanıldığı gibi yalnızca kesilen bir can değil; insanın kendi nefsini Rabbinin huzurunda eğmesidir.
Ne acıdır ki çağımız, kurbanın ruhunu unutup sadece görüntüsünü konuşur oldu. Kimi onu bir gelenek sandı, kimi bir et paylaşımı… Kimi gösterişe dönüştürdü ibadeti; kurbanın hikmetini değil, kilosunu hesap etti. Oysa kurbanın özü terazilerde değil, kalpte tartılır.
Çünkü kurban, Hz. İbrahim’in yüreğinde başlayan büyük teslimiyetin adıdır. Bir babanın, evladını değil; Rabbine olan bağlılığını ortaya koyduğu ilahi bir imtihan… Ve Hz. İsmail’in dudaklarında sabra dönüşen o sarsılmaz tevekkül… İşte kurban, bıçağın çeliğinde değil; baba ile oğul arasında göğe yükselen o sadakat nefesindedir.
İnsan çoğu zaman yanılır: Allah’ın kana ihtiyaç duyduğunu sanır. Hâlbuki gökleri direksiz yükselten Rab, ne ete muhtaçtır ne de kana… O’na ulaşan yalnızca insanın niyetidir; titreyen kalbi, samimi teslimiyeti ve içindeki arınma arzusu…
Bu yüzden kurban, bir hayvanın toprağa düşüşünden çok, insanın kibirden düşüşüdür. Bir lokmayı paylaşırken cimriliğin parçalanmasıdır. Bir yoksulun kapısını çalarken merhametin ete kemiğe bürünmesidir.
Bayram günü dağıtılan etler yalnızca sofraları doyurmaz aslında… Kimsesizliğe terk edilmiş gönülleri de doyurur. Unutulmuş insanların kalbine “Sen de bu ümmetin bir parçasısın” diye dokunur. Çünkü kurban, insanın insana uzattığı en sessiz kardeşlik
Hakan Mekeç
Kalemine sağlık
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gurbette hayatııma düşen ender,nadide ,güzel dostlardan biriydi. Thyssen Demir Çelik fabrikasının tozlu,ağır
koşullarında çalışırken birlikte, espri ve nükteleriyle, tüm yorgunluğumuzu alır,bizleri dinlendirirdi. Karartılarımda,moral bozukluklarımda,kırılmalarımda ,yanlız kaldığımda, yanına çay içmeye gider tasalarımı,hüzünlerimi teskin ederdi.
Gülen yüzü ve neşesiyle bulunduğu ortama hayat katardı.
Kendini tanıyan herkesi kendine dost,arkadaş yapardı.
Cami dernek yönetiminde iken,her işi koşarak yapardı sanki. Bu uğurda attığı adımlar,günahlarına kefaret olur inşallah.
İyi bir insan, iyi bir arkadaş idi.
Artık aramızda olmayacak,anılarımızda yaşayacak.
Acı,zahmet ikliminden, Rahmet alemine hicret etti. Rabbim rahmetiyle muamele etsin. Mekanı cennet olsun inşallah.
Hakan Mekec 02.11.2022
Hakan Mekeç
Rahmet diliyorum mekanı cennet olsun inşallah
