Bir sözü ilə durardı zaman. Bir şirin-şirin gülümsəməsi ilə gülərdi gözlərim...
Bir sözü ilə dönərdim "düzlərim"dən...
Yeni bir "düz" olardım...
Bir sözü ilə unudardım ondan öncəni...
Bir sözü ilə unudardım izləri, adları...
Bir sözü ilə həyat daha rəngli gələrdi gözümə. Bəlkə, pəncərələrim belə dəyişərdi...
Bir sözü ilə daha müdrik olardım, daha ağır, daha səssiz...
Mən olardım...
Bir sözü ilə yemək bişirməyi öyrənərdim. Şüşə silməyi, paltar ütüləməyi, toz almağı, səhərlər çay yerinə bir fincan qəhvə dəmləməyi... Daha dəqiq olardım, daha səliqəli, əməllərim daha səliqəli... Hiss etdiklərim daha səliqəli...