CEM AKDAG
@STILIT
Gizemli kitaplarla alış verişim yok; ben ilgimi çeken, bana keyif veren, basit kitapları seviyorum. Kitaplardan tek beklentim bana keyif vermeleri, düzeyli bir biçimde bana hoşça vakit geçirtmeleri… . MONTAİGNE
Şu anda okuduğu kitap
Uygarlığımızca çoktan aşılmış olan ensest ya da baba katili gibi sezgiler , aslında hala garip ve çarpıtılmış cinsel arzularımızda ve düşerimizde hayalet gibi dolanıyorlar.
Özel bir kliniğin hijyenik, elektirik aydınlatmalı , sıcacık lüks odasında çok kültürlü bir anne tarafından en narin ve en acısız yöntemle doğrulan ve bakımlı en güzel biçimde yapılan çocukta bile , o eski ilkel insan tekrar uyanıyor.
Bebek , ürkütücü kök güdülerinden başlayıp da kendini kısıtlamaya sonlanan binlerce yıllık bir süreci tekrar kademe kademe geçmeye ve medeniyete uygun yetiştirme uğraşlarını , gelişmekte olan ufacık bedeninde tekrar tecrübe etmeli ve bunlara katlanmalı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Topluma ve ait olduğumuz cemiyetlere , bozulmaya uğramayan gücümüzün öyle büyük parçasını sunduk ki cinsellik ve saldırganlık gibi kök dürtülerimiz eski bütünsel erklerini gösteremeyecek haldeler artık.
Ruhsal yaşantımız giderek , daha hassas dallanıp budaklanan kanallara yayıldıkça , doğal akışının gücünü daha çok kaybediyor.
Özellikle uygar insanın cinsel yaşamı ağır hasar almıştır. Tıpkı diğer organlarımızda , diş yapımızda ya da saçlarımızda olduğu gibi , cinsel yaşamımız da bir tür yıpranma sürecinden geçmiştir adeta.
Uygarlaşma yolu ile elde edilen zenginlikler , insana karşılıksız armağan edilmedi .
Bütün bunların, bedelini, dürüst özgürlüğünün muazzam biçimde kısıtlanmasıyla ödedi .
Türün uygarlık yönündeki gelişiminin araka planında .
bireyin mutluluğunu kaybedişi yer alıyor.
İLK İNSAN VE DİN FİKRİ
Bir hayvan kadar özgür ve tümüyle sınırsızdır
( bir anlamda bir tür bebek uygarlıktır ) .
Bir araya toplanmış halde , bencilce güçleriyle , agresif güdülerini öldürüp yamyamlık ederek , cinsel dürtüsünü de panseksüellik ve ensest ilişkilerle boşaltır.
Ancak bu ilkel insanlar , ayrı ayrı sürüler ve klanlar halinde bir araya gelmeye başladıkları anda , açgözlülüğünün artık sınırlara, yani diğerlerinin karşıt isteklerine çarptığının farkına varmak durumunda kalıyor.
Uygarlığın en erken evresinde olsa bile, her türlü sosyal yaşam belli sınırlar çizilmesini zorunlu kılar ve her birey , bazı eylemlerin ya da olguların yasak ve olduğunu kabul etmek zorunda kalır.
Halklar, örfler , adetler ve ortak anlaşmalar devreye giriyor, her bir suç için bir ceza verilmesi talep ediliyor .
Ama yasaklanan olguların bilgisi ve cezaya karşı duyulan o korkular kısa süre içinde bilinç altına doğru kayıyor ve o ana kadar hayvan yaradılışında ki gibi belirsiz sınırları olan beyinde “üst benlik” adında yeni bir bölüm oluşturuyor.
Adeta bir sinyal cihazına benzeyen bu üst benlik , geleneklerin çizdiği sınırları aşmaması ve ceza almaması için bireyi zamanında uyarıyor .
Bu üst benliğin , yani vicdanın oluşmasıyla , uygarlıkla birlikte din fikri de baş gösteriyor.
Bir yandan her şeye muktedir olanın ilk örneği olduğu için en yüksek benlik ideali olması , öte yandan tüm korkuların yaratıcısı olarak bir korku figürünü temsil ediyor olması nedeniyle her şeyi gören ve her şeyi yapabilen bir “Tanrı baba”nın sözde varlığı , vicdan gardiyanlığıyla insanoğlunu tekrar takrar çizdiği sınırların içinde kovalıyor .
Bu kendini sınırlandırma , vazgeçiş , disiplin ve kendini ıslah etme durumuyla vahşi barbar insan , giderek medenileşmeye başlıyor. İlk çağlarında saldırgan olan
AŞMADIK MI ?
İçimizdeki eski Ademi binlerce kez aşmadık mı ? Artık daha ziyade Tanrı’ya benzemeye başlamadık mı ? Telefon diyaframı sayesinde uzak kıtlardaki sesleri
bile işitmiyor mu kulaklarımız?
Teleskop sayesinde yıldızların uçsuz bucaksız dünyasını , mikroskop sayesinde ise bir su damlasının içindeki koca alemi görmüyor mu gözlerimiz ?
Sesimiz milisaniyede zaman ve mekanı aşmıyor mu?
Onlarca tını plaklara kaydedilerek sonsuzluğa meydan okumuyor mu?
Uçaklar bizleri binlerce yıldır ölümlülere yasak sayılan o element üzerine güvenle taşımıyor mu?
Peki neden Tanrı’ya benzerliği , insan ruhunda gerçek bir zafer duygusu yaratması gerekirken , bu muhteşemliklerin ancak sözde efendileri “protez tanrılar “ olabileceğimizi düşünüyor ve bu teknik başarıların hiçbiri en derin “benliğimiz” bir tatmin ya da mutluluk yaratmıyor ?
Neden böyle kötümser bir bilince sahibiz? Bu tutukluluğun, bu bozukluğun, bu ruhsal hastalığın kökü nerededir?