Çok güzel bir kitaptı. Hiroşima'daki atom bombası, hep ilgimi çeken bir konuydu. Orada yaşananları öyle güzel anlatmış ki, tek solukta okunacak bir kitap. Yüreğim kaldıramadığı için tek solukta okuyamasam da en sevdiğim üçüncü kitap oldu.
Her yaşın okumasını istediğim kitap
Oysa ben hapsolmuştum. Sanki polisler beni yakalayıp içeri tıkmışlardı. Benim hapishanemle gerçek bir hapishane arasında tek bir fark vardı: Hapishanedeki parmaklıklar sisten yapılmıştı ve hücredeki arkadaşlarımın hepsi kaçmıştı.
Ama önce durup kiraz ağacını selamlıyorum. Babamla birlikte her gün geçtiğimiz sokaktan bakınca onu uzaktan (ama sadece biraz uzaktan) görebiliyorum. Aslında karşımda gördüğüm şey renkli bir leke ama ben onun ağaç olduğunu, yani hayallerimdeki gibi iyi yürekli bir devin saçları olduğunu biliyorum.