- Çöl güzel... diye ekledi.
Ve bu doğruydu. Çölü hep sevmişimdir. Bir kum tepesine oturursun. Hiçbir şey görmezsin. Hiçbir şey duymazsın. Yine de sessizliğin içinde bir şeyler parıldar...
- Çölü güzel yapan, dedi küçük prens, içinde bir yerlerde bir kuyu saklıyor oluşu...
Birden kumların gizemli ışıltısını kavrayınca şaştım kaldım. Küçükken eski bir evde yaşıyordum ve orada bir hazine gömülü olduğuna dair bir efsane vardı. Onu kimse bulamamıştı elbette, hatta belki aramamıştı bile. Ama o, büyüsünü bütün eve yaymıştı. Kalbinin derinliklerinde bir sır saklıyordu evim...
- Evet, dedim küçük prense, ev de olsa, yıldızlar da, çöl de, onları güzel yapan şey gözle görülmüyor!
Küçük prens uzun süre kumların, kayaların, karların arasında yürüdükten sonra nihayet bir yola rastlamış. Bilirsiniz ki tüm yollar insanların evlerine çıkar.