Sd
@S__D
342 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İnsanın nereye gitmek istediğinin bir önemi yok, esas olan, hayatın seni nereye çağırdığı.
İnsan, bir dairenin içinde dönüp duruyor, uzaklaştığını düşündüğü ne varsa yeniden karşısında buluyordu.
Kendini anlatabilmek diye bir hurafe var, işimize geldiği için körü körüne inanıyoruz. Bu dünyada kim kime kendini anlatabilmiş ki?
Her şey durunca ortalığı kaplayan kör sessizliğin ortasında, içimizdeki bütün sesleri duymaya başladık. İnsanın kanı damarında dolaşırken bir ses çıkarıyormuş, duyduk. Gözlerimizi her kırptığımızda bir ses çıkıyormuş, duyduk.
Kelimeler kendilerini hatırla yolcu edecek vefalı bir ağız, gönül hoşluğuyla davet edecek kadirşinas bir kulak bulamadıklarından, ikimizin arasında yaralı hayvanlar gibi canhıraş koşuşturup duruyorlardı.