Sd
@S__D
342 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Léon Werth'e
Bu kitabı bir yetişkine ithaf ettiğim için çocukların beni affetmesini istiyorum. Ciddi bir mazeretim var: Bu yetişkin benim dünyadaki en iyi arkadaşım. Bir mazeretim daha var: Bu yetişkin her şeyi, hatta çocuklar için yazılmış kitapları bile anlayabilir. Üçüncü bir mazeretim daha var: Bu yetişkin, Fransa'da yaşıyor, orada karnı aç ve üşüyor. Teselli edilmeye gerçekten ihtiyacı var. Tüm bu mazeretler yeterli değilse, bu yetişkinin çocukluğuna ithaf etmek istiyorum bu kitabı. Bütün yetişkinler başta çocuktu. (Ama bunu aralarından pek azı anımsıyor.) Bu yüzden ithafımı düzeltiyorum:
LÉON WERTH'IN ÇOCUKLUĞUNA
Reklam
Puan vermedi·96 syf.·
Beğendi
·2025 35. kitabı
Gözlerimi kapadım, uyumaya çalıştım. Uyumam çok, ama çok uzun zaman aldı. Sonunda, bu dünyadan uzak, her şeyden uzak, geçici bir uykuya dalıp gitmişim.
Ölecektim. Şu dünyada yaşayan tüm yaratıklar gibi.
Kimi zaman bana öyle geliyor ki, benim bu parçam da, onlarla birlikte tüymüş ve tüm benliğiyle kayıplara karışmış. Çok garip bir etki oluşturuyor, biliyor musun, insanın bir parçasının, tanımadığı kişilerle birlikte "tüymesi".
Reklam