H. Basak
@SabLey
131 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hayattaki dramatik olayları, dilinde drama olmadan aktaran kişilere bayılıyorum. Meg Mason'ın bu kadar sahici bir kurgu oluşturabilimesi muazzam bir şeydir. Keder Ve Mutluluk hayatın iç içe geçmiş puzzle parçaları. Her anımızda hissedebildiğimiz varlığımızın kanıtı olan iki duygu. Ana karakterimiz Martha ile herkesin bir bağ kuracağından hiç şüphem yok. Martha kendisini farklı hissetse de Martha aslında biz seniz; sen bizsin :) Başarısızlıklarla, depresyonla, mıtsuzlukla, yetersizlikle, ... mücadele ettiğimiz çeşitli duyguların arasında. Bu kitap aslında Martha aracılığıyla koskoca bir hayatın anlamını bulma, aydınlanma yolculuğudur. Hayatın bizi etiketlidiği durumlara nasıl da kendimizi inandırıp, isteklerimizi, umutlarımızı yoksaymanın acısı... Etiketleri kazımanın ve zincirleri kırmanın kendimizi baştan var etmenin sıradan bir yolculuğu.
Reklam
En sevdiği kitap Yüzyıllık Yalnızlık olan birinin Miras Toprak'ı sevmemesinin imkani var mı? Koskoca bir ormanda koskoca bir soy okuyoruz. Periler, insan dışı varlıklarla karışmış insan soyu... tam bir masal. 17.yy dan 21.yy a yayılan bir soy anlatımı. Anlatım şeklinin yıllarla değişmesini çok sevdim. İlk zamanlar masalsı bir anlatım; bazen mektuplar üzerinden, bazen bir günlük sayfaları...
21.yy şöyle bir şiirle açılıyor..
"Tek bir şey kesindir
O da hayatın akışıdır
Her şeyin geri döneceği
Her şeyin yeniden başlayacağıdır
Ve seslerimiz
Zayıflayıp susacak olsa da
Yeni sesler yükselecek.."
Biz gitsek de soyumuz devam edecek. Ne diyordu kitap " annenin yaptığı son kızılcık reçeli de bittiğinde kimsenin kızı değilsin artık."
Ölenlerin bir gün dönebilecekleri bir yere gittiklerini, ama geride bıraktıklarına kırgınlıkları geçmediği için bir türlü dönmeye yanaşmadıklarını sanırdım. Babama öldü diye üzülmüyor, kızıyordum.
