H. Basak
@SabLey
131 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kafamız çok dolu iken açtığımız eğlencelik bir film gibi.
Şöyle ki hayatında hiç yoga-meditasyon yapmamış, bir durup kendini dinlemeden; koştur koştur hayatını yaşayanlar için çarpıcı olabilir. Ama sakinlik içinde sorgulayan, doğayı ve kendini dinlemeyi öğrenmiş kişiler ve üstelik edebiyatla ilgiliyseler sevmeyeceklerdir. Yazarın tabii ki bir edebi dil iddiası yok bu sebeple harika bir üslup beklenemez. Basit , sanatsız ve dolaysız bir anlatım sizi bekliyor. Yazarın anlatmak istediği, dünyayı bilgilendirmek istediği bir derdi var elinden geldiğince de anlatmaya çalışmış. Matteo ile olan aşk kısımlarını abartılı ve bu kadar üstten yazılması bu sebeple olduğunu düşünüyorum. Derdini anlatırken kitabında satması için araya bir aşk iliştirdiği çok bariz. Shanti kısımlarında da yer yer tekrarlar rahatsız etti. Tam kitabı yarıda bırakacakken telefonda gördüğü mesajlarla travmaları tetiklenen Maele :) merak uyandırıp okumamı sağladı diyebilirim.
Reklam
Yalnızlık değilmiş, duvarlar varken.
Ona bir uzanış dense olurmuş .
Onların ardı şimdi , en-yakın gelen.
Demek çocuk kendini duvarlarken ,
Çıkıp kendinin önünde durmuş ...
Duvarlar kendilerine -duvar'ken.
Ah benim nergis kokulu cehaletim
ruj lekeleri bırakırdın bardaklarda
anlatmak isterdin kendini durmadan
bir bardağa bile olsa
ne diyecektin ne söyleyecektin
şairlerin Şahı olsan,
bir Ah'dan başka.
bana yıllarca bunca sözü boşa söylettin
Ah!
