"Arzuhâl eyledim mâhı güzele,
ömrümün vadesi kirpiğindedir.
Aşkın ateşi düşmüş gönlüme,
Vallahi tek şifam gözlerindedir."
Bir insan değil miydi bu konuşan? Beni sorgulamayan, bana eziyet etmeyen biri hala var mıydı sahiden bu yeryüzünde?
Zira biri kendini ne kadar sınırlarsa sonsuzluğa da o kadar yakındır; bilhassa da dünyadan kopuk gibi görünenler, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalarınkine benzer acayip, sahiden eşsiz bir küçük alem inşa ederler.