İnsanın kendi zavallılığından sıyrılması çok güç bir işlemdir. Ama insan bir kez bu zavallılıktan sıyrılmayagörsün, o zaman yaşamı kendi egemenliği altına alabilir. Çünkü insanın kişisel özgürlüğü kendi dünyasına egemen olmasıyla başlar. Dünyasına egemen olan insan, acıları, bunalım yaratmaya , sevgisizliği sürekli aşka dönüştürebilir .
Bütün bu insanlar bana öyle geliyor ki, olacakları şeyi olamamışlar. Bir duvar önünde asıl yollarını değiştirmişler, yahut oldukları yerde kalmışlar bu duvar nedir sen biliyor musun? Sefiller diye oyun vardı oradaki insanlarında bizim gibi talihleri var!iyi kötü kendilerine göre fakat hiçbiri duvarın dibinde durmamışlardı.